سر سپرده که باشی دلت، دل دل می کند. همیشه منتظری...

چشمهایت پیراهن همه را می پاید، رنگ تمام آینه ها می شوی و .....هیچ!

نگفتم دل نبند؟ با کفشهایت روی خواب عروسکها راه نرو....

ردپایت روی چشمهایشان می ماند

سرسپرده که باشی چشمت،چشمک می زند

انگشت هایت جامدادی تمام کلمه ها می شود و

یادمی گیری آب هم گاهی تلخ است

نگفتم کاغذهایت را حراج نکن؟

گاهی وقتها نقاشی روی خطوطش حالی به حالی ات می کند

نگفتم یاد بگیر تصویر هر کسی را نکشی!؟

تابلو نسازی از این همه نوشته!

هرکه بخواند می فهمد تو طرح زده ای از اویی که....

شب مرده که باشی، ستاره ها تو را با اشکهایت اشتباه می گیرند...

نگفتم عاشق نشو؟

+حالم گرفته است بدجووووور!

+خدایا تو که دوسم داری؟